ಮಂಪರು ಮಧ್ಯಾಹ್ನದಲ್ಲಿ ರಾಜಕಾರಣದ ಚಿಂತೆ!

ರಾಜಕಾರಣ ಯಾವತ್ತೂ ನನ್ನಲ್ಲೊಂದು ಭಯ, ಕುತೂಹಲ ಮತ್ತು ಅಸಹ್ಯಗಳನ್ನು ಮೂಡಿಸಿರುವ ಕ್ಷೇತ್ರ. ಅದರ ದೂರವಿರುತ್ತಲೇ ಹತ್ತಿರುವಿರುವಂಥ ಸೆಳೆತ. ವಾರಾಂತ್ಯ ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ಮಂಪರಿನಲ್ಲಿ ಹೀಗೊಂದು ಸ್ವಗತ ಹರಟಿದಾಗ…..

ತಾಪಮಾನದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಳವಾಗಿರೋದು ಬೇಸಗೆಯ ಕಾವಿಂದಲೋ ಚುನಾವಣೆಯ ಕಾವಿಂದಲೋ ಅನ್ನುವಷ್ಟು ಗೊಂದಲ.
ಅದ್ಯಾಕೋ ಈ ಸಲದ ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ಗೆಲ್ಲುವ ಕುದುರೆಗಳೇ ಹೆಚ್ಚು ಬೆವರುತ್ತಿರುವಂತೆ ಅನ್ನಿಸುತ್ತಿದೆ. ಹ್ಯಾಟ್ರಿಕ್‌ ಹೀರೋಗಳು ಮೇಲಿಂದ ಮೇಲೆ ‘ಈ ಸಲವೂ ನಾನೇ’ ಅನ್ನುತ್ತಿದ್ದರೂ ‘ಆಪ್‌’ ಕ್ರಾಂತಿ ಎಲ್ಲಿ ಸೆಡ್ಡು ಹೊಡೆಯುವುದೋ ಅನ್ನುವ ಅಳುಕು ಇದ್ದಂತಿದೆ.
ಚಾಯ್ ಪೆ ಚರ್ಚಾ ಪರ್‌ ಚರ್ಚಾ ನಡೆಸಿ ಮೋದಿ ಸುಸ್ತಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಅವರ ಹೆಸರಿಗಂಟಿದ ಕಲೆ ತೊಳೆಯಲು ಇನ್ನೂ ಯಾವ ತೀರ್ಥವೂ ಉದ್ಭವವಾಗಿಲ್ಲ. ಬಹುಶಃ ಆ ಭಯದಿಂದಲೇ ಎರಡೆರಡು ಕಡೆಯಿಂದ ಚುನಾವಣೆಗೆ ನಾಮಪತ್ರ ಸಲ್ಲಿಸಿದ್ದಾರೆ.
ರಾಹುಲ್‌ ಗಾಂಧಿ ಭಾಷಣಗಳನ್ನು ಉರುಹೊಡೆದೇ ಮುಗಿದಿಲ್ಲವೆಂಬಂತೆ ಅನ್ನಿಸುತ್ತೆ.
ತೃತೀಯ ರಂಗ ಪ್ರತಿ ಚುನಾವಣೆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಎದ್ದು ಮೈಕೊಡವಿ, ಹಾವು – ಏಣಿ ಆಡಿ ಮತ್ತೆ ದೀರ್ಘ ನಿದ್ದೆಗೆ ಜಾರುತ್ತೆ. ಈ ಸಲವೂ ಅದು ಪೋಷಕ ಪಾತ್ರಕ್ಕೆ ಸಿದ್ಧತೆ ನಡೆಸುತ್ತಿದೆ.
ಜೊತೆಗೆ ‘ಕ್ರೇಜೀವಾಲ್’ ಅಂತ ಕರೆಸಿಕೊಳ್ತಿರುವ ಕೇಜ್ರೀವಾಲ್, ತಮ್ಮ ಕ್ರೇಜೀತನದಿಂದಲೇ ಸ್ಥಾಪಿತ ಪಕ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಆತಂಕ ಹುಟ್ಟಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಎಲ್ಲಿ ಏನು ಬೇಕಾದರೂ ಫಲಿತಾಂಶ ಬರಬಹುದು ಅನ್ನುವ ಆತಂಕ ಅದು.
*
ಈ ಎಲ್ಲದರ ನಡುವೆ ಬೆವರಿನ ಜೊತೆ ಮೇಕಪ್ಪನ್ನೂ ಒರೆಸಿಕೊಂಡು ಬವಣೆ ಪಡುತ್ತಿರುವ ಗುಂಪೊಂದು ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ತಿದೆ. ಕ್ರಿಕೆಟ್‌ನಲ್ಲಿ ಚೀರ್‌ ಗರ್ಲ್ಸ್ ಇದ್ದಂತೆ ಪೊಲಿಟಿಕ್ಸ್‌ನಲ್ಲಿ ನಟ ನಟಿಯರ ಉಪಸ್ಥಿತಿ. ಕೆಲವರು ಹಣ ಪಡೆದೇ ಪ್ರಚಾರಕ್ಕೆ ಬಂದರೆ, ಕೆಲವರು ಅಧಿಕಾರಕ್ಕಾಗಿ ಪಕ್ಷಗಳ ಜೊತೆ ಗುರುತಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಇವರು ಪ್ರಚಾರಕ್ಕೆ ಹೋದಲ್ಲೆಲ್ಲ ಜನ ಮುಗಿ ಬೀಳುತ್ತಾರೆ. ವೋಟು ಹಾಕುತ್ತಾರೋ ಇಲ್ಲವೋ, ಅವರನ್ನು ನೋಡುವ, ಜೊತೆಗಿರುವ ಸಂಭ್ರಮವನ್ನು ಮಾತ್ರ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳೋದಿಲ್ಲ. ಇದು ಸಿನೆಮಾ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಕಿರುತೆರೆಯ ನಟ ನಟಿಯರಿಗೂ ಅನ್ವಯ. ಜನರ ಈ ಕ್ರೇಜನ್ನೇ ಬಂಡವಾಳ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ರಾಜಕೀಯ ಪಕ್ಷಗಳು ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಜಾಹೀರಾತಿಗಾಗಿ ಹಣ ತೆತ್ತು ಅವರನ್ನು ಬರಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿವೆ. ಈ ನಡುವೆ ನಿಜವಾದ ಕಳಕಳಿಯುಳ್ಳ ನಟ ನಟಿಯರು ಇಲ್ಲವೆಂದಲ್ಲ. ರಾಜಕಾರಣ ಮಾಡಲೆಂದೇ ಅಥವಾ ಜನಪರ ದನಿಯಾಗಿ ನಿಲ್ಲಲೆಂದೇ ಈ ಕ್ಷೇತ್ರಕ್ಕೆ ಕಾಲಿಟ್ಟವರೂ ಇದ್ದಾರೆ. ವಿಷಯ ಅದಲ್ಲ…. ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಪರದೆ ಮೇಲೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುವವರನ್ನು ನಾವು ಆದರಿಸುವ ಬಗೆ ವಿಸ್ಮಯ ಹುಟ್ಟಿಸುತ್ತದೆ.
*
ಬಹುಶಃ ಭಾರತೀಯರು ನಟರ ಬಗ್ಗೆ ಬೆಳೆಸಿಕೊಂಡಿರುವಷ್ಟು ವ್ಯಾಮೋಹವನ್ನು ಜಗತ್ತಿನ ಮತ್ತೆಲ್ಲೂ ನೋಡಲಾರೆವು. ಇಲ್ಲಿ ನಟರೆಂದರೆ ದೇವದೂತರು. ಮನೆ ಮಕ್ಕಳು. ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಹಲವಾರು ನಟರು ರಾಜಕಾರಣ ಸೇರಿ ಯಶ ಪಡೆದಿದ್ದು, ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಗಾದಿಗೇರಿ ಆಡಳಿತ ನಡೆಸಿದ್ದೆಲ್ಲ ಈಗ ಹಳೆ ಸುದ್ದಿ. ಉತ್ತರದಲ್ಲಿಯೂ ಕೆಲವು ನಟರು ಸಕ್ರಿಯ ರಾಜಕಾರಣದಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ. ಅವರು ಕಾಲಿಟ್ಟಲ್ಲೆಲ್ಲ ಜನ ಸಾಗರವೇ ಅವರೊಂದಿಗೆ ಹರಿಯುತ್ತ ಇರುತ್ತದೆ. ಉತ್ತರಕ್ಕಿಂತ ದಕ್ಷಿಣದಲ್ಲಿ ಇದು ಹೆಚ್ಚು.
ಭಾರತೀಯರ ಈ ವ್ಯಾಮೋಹಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಿಲ್ಲದಿಲ್ಲ. ಹೇಳಿಕೇಳಿ ಇದು ಸಂಪ್ರದಾಯವಾದಿ ರಾಷ್ಟ್ರ. ಪ್ರೀತಿ, ಪ್ರೇಮ, ಪ್ರಣಯಗಳಿಗೆ ಇರುವ ಕಟ್ಟುಪಾಡುಗಳು, ವಿಪರೀತ ಎನ್ನಿಸುವ ನೈತಿಕ ಚೌಕಟ್ಟುಗಳು, ಆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಸಾಧ್ಯ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಮಿಥ್ಯಾ ಜಗತ್ತು ಮತ್ತದರ ಪಾತ್ರಧಾರಿಗಳ ಮೂಲಕ ತಮ್ಮನ್ನು ತಾವು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತವೆ. ಕೇವಲ ನಟನೆ ಅಥವಾ ಸೌಂದರ್ಯಗಳೇ ಇಲ್ಲಿ ಮೆಚ್ಚುಗೆಗೆ ಮಾನದಂಡವಿರಲಾರವು. ಈ ಪರಿಯ ವ್ಯಾಮೋಹ, ಸ್ವಂತದ ಒಂದು ಎಳೆ ಬೆಸುಗೆ ಇಲ್ಲದೆ ಮೂಡುವಂಥದಲ್ಲ. ಈ ಭಾವುಕ ಕಾರಣವನ್ನು ರಾಜಕೀಯ ಪಕ್ಷಗಳು ಚೆನ್ನಾಗಿಯೇ ಬಳಸಿಕೊಳ್ತಿವೆ.
ಅದೇನೇ ಇರಲಿ, ಚುನಾವಣೆಯಿಂದಲಾದರೂ ನಮ್ಮ ಜನರು ಆಗಸದ ತಾರೆಗಳನ್ನು ಕೈಯೆಟುಕಿನ ದೂರದಲ್ಲಿ ಕಾಣುವ ಭಾಗ್ಯ ಪಡೆದಂತಾಗಿದೆ. ಹಾಗೆ ಕೈಗೆ ಎಟುಕಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಹೋಗಿ ಪೆಟ್ಟು ತಿಂದವರೂ ಇದ್ದಾರೆ. ಒಟ್ಟಾರೆ ಫಲಿತಾಂಶ ಏನಾಗುತ್ತೋ….. ಈ ಸಾರ್ತಿ ಜನ ಸಾಮಾನ್ಯರು ಹೆಚ್ಚು ಕುತೂಹಲದಿಂದ ಇರುವಂತೆ ಅನ್ನಿಸ್ತಿದೆ. ಕ್ರಿಕೆಟ್‌ ವಿಶ್ವಕಪ್‌ನಲ್ಲಿ ಭಾರತ – ಪಾಕಿಸ್ತಾನ ಫೈನಲ್‌ ಮ್ಯಾಚ್‌ ನಡೆಯುವಾಗ ಇರುವಂಥದ್ದೇ ಸಮೂಹ ಸನ್ನಿಯಂಥ ಕುತೂಹಲ, ನಿರೀಕ್ಷೆ, ಉದ್ವೇಗಗಳು ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಕ್ರಿಕೆಟೇತರ ಸಂಗತಿಯಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸ್ಕೊಳ್ತಿದೆಯೆಂದರೆ, ಬಹುಶಃ ಅದು ಈ ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿಯೇ!
*
“ಯಾರು ಬಂದರೆ ನಮಗೇನು? ನಮ್ಮ ಹಣೆಬರಹ ಇಷ್ಟೇ ತಾನೆ?” ಅನ್ನುವ ಉಡಾಫೆ ಈ ಸಲದ ಚುನಾವಣೆಗೆ ಅನ್ವಯವಲ್ಲ. ಸರಿಯಾದ ಆಯ್ಕೆ ನಡೆಯದೇ ಹೋದರೆ, ನಮ್ಮ ದೇಶ ‘ಭಾರತ ಮತ್ತು ಇಂಡಿಯಾ’ ಎಂಬೆರಡು ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ವಿಭಜನೆಯಾಗುವ ಆತಂಕ ಎದ್ದು ಕಾಣುತ್ತಿದೆ…..

 

ಒಂದು ಸಿನೆಮಾ ಕಥೆ ~ ಜುಕ್ತಿ ಟಕೋ ಆರ್‌ ಗಪ್ಪೋ…

ಋತ್ವಿಕ್ ಘಟಕ್ ಭಾರತೀಯ ಚಿತ್ರರಂಗ ಕಂಡ ಒಬ್ಬ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ನಿರ್ದೇಶಕ.  ಭಾರತೀಯ ಸಿನಿಮಾ ಮಾದರಿಯನ್ನು ಬೆಳೆಸಿದವ. ಅಂದರೆ ನಮ್ಮದೇ ನೀರು…ನಮ್ಮದೇ ನೆಲ…ನಮ್ಮದೇ ಬೀಜ…ಹಾಗೂ ನಮ್ಮ ಅಂಗಳದಲ್ಲೇ ಅರಳಿದ ಮಲ್ಲಿಗೆ. ಅವರ ಜೀವನ ಚರಿತ್ರೆಯೂ ಎನ್ನಬಹುದಾದ  “ಜುಕ್ತಿ ಟಕೋ ಆರ್ ಗಪ್ಪೋ’ ಸಿನೆಮಾದ ಕಥೆ ಇಲ್ಲಿದೆ…. ~ ಋತಾ

ಜುಕ್ತಿ, ಟಕೋ ಆರ್ ಗಪ್ಪೋ. ಅಂದರೆ- ಕಾರಣ, ವಾದ, ಮತ್ತು ಕಥೆ. ಈ ಶೀರ್ಷಿಕೆ, ಈ ಸಿನೆಮಾವನ್ನು ನೋಡಬಹುದಾದ ಆಯಾಮಗಳನ್ನು ಸೂಚ್ಯವಾಗಿ ತಿಳಿಸುತ್ತದೆ.
‘…. ಆರ್ ಗಪ್ಪೋ’ ಬಂಗಾಳದ ಇಂಟಲೆಕ್ಚುಯಲ್ ನಿರ್ದೇಶಕ ಋತ್ವಿಕ್ ಘಟಕ್ ಅವರ ಕೊನೆಯ ಪ್ರಸ್ತುತಿ. ಆಂಶಿಕವಾಗಿ ಅವರ ಬಯಾಗ್ರಫಿ ಕೂಡಾ.
~
ಬಂಗಾಳ ವಿಭಜನೆಯ ನೋವನ್ನು ಎದೆಯಲ್ಲಿ ಹೊತ್ತ, ಕುಡಿತದ ಚಟಕ್ಕೆ ದಾಸನಾಗಿ ತನ್ನನ್ನು ತಾನೇ ನಾಶ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ನೀಲಕಂಠ ಒಂದು ಕಾಲದ ಚಿಂತಕ ಹಾಗೂ ಬುದ್ಧಿಜೀವಿ. ಅವನ ಅಲೆಮಾರಿತನ ಮತ್ತು ಚಟಗಳಿಂದ ಬೇಸತ್ತ ಪತ್ನಿ ದುರ್ಗಾ ಮನೆ ಖಾಲಿ ಮಾಡಿ, ತನ್ನ ಮಗನನ್ನು ಕರೆದುಕೊಂಡು ಊರು ಬಿಟ್ಟು ಹೊರಡುವ ದೃಶ್ಯದೊಂದಿಗೆ ಸಿನೆಮಾ ಶುರುವಾಗುತ್ತದೆ.
ನೀಲಕಂಠನ ಪಾಲಿಗೆ ಕುಡಿತ ಚಟವಲ್ಲ. ಅದು ಅವನ ಜೀವನವೇ ಎನ್ನುವಷ್ಟು ಅನಿವಾರ್ಯ. ಅವನ ದೇಖರೇಖಿಗೆ ಆತನ ಶಿಷ್ಯ, ನಿರುದ್ಯೋಗಿ ನಚಿಕೇತ ಜೊತೆನಿಲ್ಲುತ್ತಾನೆ. ಅವರು ಆ ಖಾಲಿ ಮನೆಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಹೊರಡುವ ಮುನ್ನ ಅಲ್ಲಿಗೊಬ್ಬಳು ಯುವತಿಯ ಪ್ರವೇಶವಾಗುತ್ತದೆ. ಬಾಂಗ್ಲಾ ದೇಶದ ಉದಯದೊಂದಿಗೆ ನಿರಾಶ್ರಿತಳಾಗುವ ಹುಡುಗಿ ಬಂಗಬಾಲಾ ನೀಲಕಂಠನಲ್ಲಿ ಆಶ್ರಯ ಬೇಡುತ್ತಾಳೆ. ನೆಲೆ ಕಳೆದುಕೊಂಡ ನೀಲಕಂಠ ಆಕೆಯ ರಕ್ಷಣೆಯ ಭಾರ ಹೊರುತ್ತಾನೆ!

ಅದಾಗಲೇ ಮಾರಾಟವಾಗಿರುವ ಮನೆ ತೊರೆದು ಹೊರಡುವ ಮೂವರು ಗಲ್ಲಿ ಗಲ್ಲಿಗಳಲ್ಲಿ ಅಲೆಯುತ್ತ ದಿನ ದೂಡುತ್ತಾರೆ. ಇದೇ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಸಂಸ್ಕೃತ ಪಂಡಿತ ಜಗನ್ನಾಥನ ಪರಿಚಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಈತ ಕೂಡ ನೆಲೆ ಇಲ್ಲದ ಮತ್ತೊಬ್ಬ ನಿರಾಶ್ರಿತ. ಈ ನಾಲ್ಕು ಜನರ ತಂಡ ಕಲ್ಕತ್ತೆ ತೊರೆದು ಹೊರಡುತ್ತದೆ. ತನ್ನ ಪತ್ನಿಯ ಮನೆರುವ ಕಾಂಚನಪುರಕ್ಕೆ ನೀಲಕಂಠ ಅವರೆಲ್ಲರನ್ನೂ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೊರಡುತ್ತಾನೆ.
ಅವರ ಈ ಪ್ರಯಾಣ ಒಂದು ಅದ್ಭುತ ಅನುಭವ. ನೀಲಕಂಠನ ಬಯಕೆಯ ಬಾಂಗ್ಲಾ ಅವರು ಸಾಗುವ ಹಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲಿ ಅನಾವರಣಗೊಳ್ಳುತ್ತ ಹೋಗುವಂತೆ ತೋರುತ್ತದೆ. ಹೀಗೇ ಅವರು ಹಳ್ಳಿಯೊಂದರ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಆಶ್ರಯ ಕೋರುತ್ತಾರೆ. ಅದು, ಛೌ ನೃತ್ಯಕ್ಕೆ ಮುಖವಾಡಗಳನ್ನು ತಯಾರಿಸುವ ಪಂಚಾನನ ಉಸ್ತಾದನ ಮನೆ. ಆತನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ತಂಗಿದ್ದು, ದುರ್ಗೆ ದುಷ್ಟರನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವ ನೃತ್ಯವನ್ನು ನೋಡಿಕೊಂಡು ಮುಂದೆ ಹೊರಡುತ್ತಾರೆ. ಅಲ್ಪ ಕಾಲದ ಅವರ ನಡು”ನ ಬಾಂಧವ್ಯ ಅಗಲಿಕೆಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಗಾಢತೆಯನ್ನು ತೋರಿಸಿಕೊಡುತ್ತದೆ. ತಮ್ಮ ನೆಲವನ್ನು, ತಮ್ಮ ಜನರನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಅವರು, ಎರಡು ದಿನಗಳ ಬಂಧು ಉಸ್ತಾದನನ್ನು ಅಗಲುವಾಗ ಬಿಕ್ಕಿ ಬಿಕ್ಕಿ ದುಃಖಿಸುತ್ತಾರೆ. ನೃತ್ಯದ ದುರ್ಗೆಯ ಮುಖವಾಡ ಬಂಗಬಾಲಾಳಲ್ಲಿ ಆವೇಶ ಹುಟ್ಟುಹಾಕಿರುತ್ತದೆ.

ಮುಂದುವರೆದ ಪ್ರಯಾಣದಲ್ಲಿ, ಹಳ್ಳಿಯ ಮುಖಂಡನೊಬ್ಬನ ಬಂದೂಕಿಗೆ ಜಗನ್ನಾಥ ಅನಿರೀಕ್ಷಿತವಾಗಿ ಬಲಿಯಾಗುವ ಪ್ರಸಂಗ ಒದಗಿಬರುತ್ತದೆ. ಬಂಗಬಾಲಾಳ ಆವೇಶ ಅದಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗುವುದು ವಿಪರ್ಯಾಸ. ಸಹಪಯಣಿಗನ ಸಾವಿನಿಂದ ಪ್ರಯಾಣವೇನೂ ನಿಲ್ಲುವುದಿಲ್ಲ. ಕೊನೆಗೂ ಉಳಿದ ಮೂವರು ಕಾಂಚನ ಪುರವನ್ನು ಬಂದು ತಲಪುತ್ತಾರೆ.

ಪತ್ನಿಯನ್ನು ಅರಸಿ ಬರುವ ನೀಲಕಂಠನ ಗಮ್ಯ ಅದಲ್ಲ. ಜೊತೆಗೆ ದುರ್ಗಾ ಕೂಡ ಅವನಿಗೆ ಮರಳಿ ಹೋಗುವಂತೆ ತಾಕೀತು ಮಾಡುತ್ತಾಳೆ. ನೀಲಕಂಠ ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಡುವ ಮುನ್ನ, ಮರುದಿನ ಮುಂಜಾನೆ ಮಗನನ್ನು ಸಮೀಪದ ಕಾಡಿಗೆ ಕರೆತರುವಂತೆ ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಮೊದಲ ಸೂರ್ಯ ರಶ್ಮಿಯೊಂದಿಗೆ ಮಗನ ಮುಖ ನೋಡಬೇಕೆನ್ನುವ ಬಯಕೆ ಅವನದು. ಕಾಡಿಗೆ ತೆರಳುವ ನೀಲಕಂಠನ ತಂಡಕ್ಕೆ ನಕ್ಸಲೀಯರ ಗುಂಪು ಎದುರಾಗುತ್ತದೆ. ಆತ ಅವರೊಂದಿಗೆ ಸಮಸ್ಯೆಗಳ ಕುರಿತು ಸುದೀರ್ಘವಾಗಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾನೆ. ಇರುಳು ಕಳೆಯುತ್ತದೆ.-

ಮರುದಿನ ಮುಂಜಾನೆ ದುರ್ಗಾ ಮಗನನ್ನು ಕರೆದುಕೊಂಡು ಕಾಡಿಗೆ ಬರುತ್ತಾಳೆ. ಅದೇ ವೇಳೆಗೆ ಪೋಲಿಸರು ಮುತ್ತಿಗೆ ಹಾಕಿ ನಕ್ಸಲೀಯರ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ನಡೆಸುತ್ತಾರೆ. ಗುಂಡಿನ ಚಕಮಕಿಯ ಸದ್ದಡಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ನೀಲಕಂಠ ಎದ್ದುನಿಲ್ಲುತ್ತಾನೆ, ಪೋಲಿಸನೊಬ್ಬನ ಪಿಸ್ತೂಲಿಗೆ ಬಲಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ.
~
ಈ ಚಿತ್ರದುದ್ದಕ್ಕೂ ನೀಲಕಂಠನ ನೆಲದ ಹಂಬಲ, ಸೋಲು, ಹತಾಶೆಗಳು ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ಅನಾವರಣಗೊಳ್ಳುತ್ತ ಸಾಗಿದೆ. ಇದು, ಬೇರ್ಪಡಿಕೆಯ ನೋವು. ಚಿತ್ರದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಪತಿ ಪತ್ನಿಯ ಬೇರ್ಪಡಿಕೆಯ ದೃಶ್ಯವಿದ್ದರೂ ನೀಲಕಂಠನಲ್ಲಿ ನೆಲದಿಂದ ಬೇರ್ಪಟ್ಟ ದುಃಖವನ್ನೇ ನಾವು ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತೇವೆ. ಬಾಂಗ್ಲಾದ ಒಗ್ಗೂಡುವಿಕೆಯ ಕನಸು ಕಾಣುವ ನೀಲಕಂಠ ತನ್ನ ಪತ್ನಿಯೊಂದಿಗೆ ಒಗ್ಗೂಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದೆ ಹೋಗುವುದೊಂದು ವಿಡಂಬನೆ. ತನ್ನ ಅಸ್ತಿತ್ವ ನಾಶದ ಕಾರಣದಿಂದಾಗಿ ಉಂಟಾದ ಚಡಪಡಿಕೆಂದಲೇ ಆತನ ಅಸ್ತಿತ್ವ ಕುಡಿತದಲ್ಲಿ ಕರಗುತ್ತ ಹೋಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಆತ, ಜೀವನಕ್ಕಾಗಿ ತಾನಲ್ಲದ ಮತ್ತೊಂದು ಪಾತ್ರವನ್ನು ಅಭಿನುಸಲು ತಯಾರಿಲ್ಲದ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕ. ಇದು, ಆತ ಶತ್ರುಜಿತ್ ಎನ್ನುವ ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಮಾಜಿ ಚಿಂತಕನೊಂದಿಗೆ ನಡೆಸುವ ಸಂಭಾಷಣೆಯಲ್ಲಿ ನಿರೂಪಿತವಾಗಿದೆ.
ಈ ಸಿನೆಮಾ ನೆಲೆ ಕಳೆದುಕೊಂಡವರ ಹುಡುಕಾಟವನ್ನು ಬಿಂಬಿಸುತ್ತದೆ. ಇಲ್ಲಿ ನೀಲಕಂಠ ಎರಡೂ ಬಗೆಯಲ್ಲಿ ನೆಲೆ ಕಳೆದುಕೊಂಡವನಾಗಿದ್ದಾನೆ. ಅವನ ಪ್ರಯಾಣ ಬಾಹ್ಯ ನೆಲೆಯನ್ನು ಹುಡುಕುವುದಕ್ಕಾದರೆ, ಕುಡಿತದ ಮೈಮರೆವು ಒಳಗಿನ ಹುಡುಕಾಟದ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಂತೆ ತೋರುತ್ತದೆ.
ಅವನ ನಿರುದ್ಯೋಗಿ ಮತ್ತು ನಿರಾಶ್ರಿತ ಸಾಥಿಗಳು ಅವನ ಅಲೆಮಾರಿತನದ ಅನಾಥಪ್ರಜ್ಞೆಯನ್ನು ಕೊಂಚ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಕಡಿಮೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಅವಿತು ನೆಲಕ್ಕಾಗಿ ಹೋರಾಡುವ ನಕ್ಸಲರನ್ನು ಆತ ಭೇಟಿಯಾಗುವುದು ಕೂಡ ಒಂದು ಸಂಕೇತವೇ.

ಜುಕ್ತಿ, ಟಕೋ ಆರ್ ಗಪ್ಪೋ… ಕಾರಣ, ವಾದ ಮತ್ತು ಕಥೆ; ಇದು ತರ್ಕವನ್ನು ಮೀರಿದ ಸಿನೆಮಾ. ಪ್ರತಿ ಬಾರಿ ನೋಡಿದಾಗಲೂ ಭಿನ್ನ ಅನುಭವಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಡುತ್ತ, ನಮ್ಮನ್ನೂ ತನ್ನಲ್ಲಿ ಒಳಗೊಳ್ಳುತ್ತ ಸಾಗುತ್ತದೆ. ಸಿನೆಮಾದ ಕಥೆಯ ಸಂದರ್ಭ ನಾಲ್ಕು ದಶಕ ಹಿಂದಿನದಾದರೂ ಅದರ ಭಾವ ಸದಾ ಕಾಲಕ್ಕೂ ಸಲ್ಲುತ್ತದೆ.
~ ~

ಭಾಷೆ: ಬಂಗಾಳಿ
ಇಸವಿ : ೧೯೭೪
ನಿರ್ದೇಶನ: ಋತ್ವಿಕ್ ಘಟಕ್
ಮುಖ್ಯ ತಾರಾಗಣ: ನೀಲ ಕಂಠ- ಋತ್ವಿಕ್ ಘಟಕ್
ನಚಿಕೇತ- ಸೌಗತ ಬರ್ಮನ್
ಬಂಗ ಬಾಲಾ- ಸಾಂವ್ಲಿ ಮಿತ್ರ
ದುರ್ಗಾ- ತೃಪ್ತಿ ಮಿತ್ರ
ಸತ್ಯ- ಋತಬನ್ ಘಟಕ್

ಶಿಶಿರ ನನ್ನ ಹೆಸರು…

ಹೊಸ ವರ್ಷದ ಶುಭಾಶಯಗಳು ಎಲ್ಲರಿಗೂ. ಹೆಚ್ಚು ಮಾತಿಲ್ಲದೆ, ಒಂದು ಚೆಂದದ ಕವಿತೆಯೊಂದಿಗೆ ‘ಹೊಸತಲೆಮಾರು’ ಹೊಸ ವರ್ಷವನ್ನು ಬರಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಕವಿ ಚಂದ್ರು ತುರವೀಹಾಳರಿಗೆ ಆಭಾರಿ.

 

:sOgemane:

ಗುರುತು

ಮಾಗಿ ತನ್ನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ವಸಂತವಿದೆ ಎಂದರೆ
ಯಾರು ತಾನೆ ಅದನ್ನು ನಂಬಲು ಸಾಧ್ಯ?
  -ಖಲೀಲ್ ಗಿಬ್ರಾನ್

ಒಂದು ವಸಂತದಿಂದ  ಮತ್ತೊಂದು ವಸಂತದೆಡೆಗೆ
ನೀ ನಡೆದು ಹೋಗಲು ಕಣ್ಣೆಲೆಗಳ ಉದುರಿಸಿದ
ಒಂದು ಋತು ನಾನು, ಶಿಶಿರ ನನ್ನ ಹೆಸರು

ಕಪ್ಪು ಕಲೆಗಳಿವೆ ಎಂದು ದೂರಿದರೂ ಚಂದ್ರನ
ಲಕ್ಷ ನಕ್ಷತ್ರಗಳ ನಡುವೆ  ನಗುತ್ತ ಸಾಗಿ
ತನ್ನ ತೋರಿ ತಾಯಂದಿರುಣಿಸುವ ಅನ್ನವನೆಂದೂ ವಿಷವಾಗಿಸಲಿಲ್ಲ

ನೀ ನೀಡಿದ ಪೆಟ್ಟು ಪಕ್ಕಡೆಯೊಳಗೆ ಹೊತ್ತು
ಮುಗಿಲಿಗೆ ಕಣ್ಣಿಟ್ಟು ನಾ ಮಳೆಗರೆದೆನೆ ಹೊರತು
ನೆಲದೊಳಗೆ ನೋವಿಟ್ಟು ಕೀವು ತುಂಬಲಿಲ್ಲ

ಹಸಿರು ಅಮಲನು ಕಂಡು ಹಾಡುವ
ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣ ಕೋಗಿಲೆಗೆ ನಾ ಮಾಗಿಯ ಚೆಲುವ ತೋರಲೆಂತು?

ಅವನು- ಇವನೆನ್ನುವ
ನಿನ್ನ ಬದುಕಿನ  ವಸಂತನಗಳ ನಡುವೆ
ಬಂದು ಹೋದ ಒಂದು ಶಿಶಿರ ನಾನು
ಬಯಲೆಂಬುದು ನನ್ನ ಗುರುತು.

-ತುರುವೀಹಾಳ ಚಂದ್ರು

ಚೈತ್ರನನ್ನು ತರಾಟೆಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡಾಗ… – ಒಂದು ಜಿಎಸ್‌ಎಸ್ ಕವಿತೆ

ಇವತ್ತಿನ ಜಿ.ಎಸ್. ಶಿವರುದ್ರಪ್ಪ ಕಾವ್ಯಹಬ್ಬ ‘ಚೈತ್ರೋದಯ’ವೇ ಯಾಕೆ? ಅಂತ ಯೋಚಿಸ್ತಿದ್ದೆ. ಈ ಹಿರಿಯ ಕವಿಗೆ ಚೈತ್ರ ಅಷ್ಟೊಂದು ಪ್ರೀತಿಯದಾ? ಅಂದುಕೊಂಡು ‘ಸುವರ್ಣ ಸಂಪುಟ ತಿರುವಿಹಾಕಿದಾಗ ಈ ‘ಕಂಪ್ಲೇಂಟು’ ಕವಿತೆ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಬಿತ್ತು. ಓದೋಣ ಬನ್ನಿ…

ಕಂಪ್ಲೇಂಟು

ಕ್ಯೂ ನಿಂತು ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದೇವೆ ನಾವೆಲ್ಲ,
ಬಂದನೇ ಹಿಡಿದು ಬಣ್ಣ ಬಣ್ಣಗಳ ಬಕೆಟ್ಟನು?
ಓ, ಬಂದ. ಗಾಳಿಯ ಕುಂಚವನ್ನದ್ದಿ
ಆಗಲೇ ಬಳಿದಿದ್ದಾನೆ ಹಲವು ಮರಗಳನು!

ಎಷ್ಟು ತಡ, ಏಕೆ ತಡ? ಇವನೊಬ್ಬ ಮುನ್ಸಿಪಲ್ ಕಂಟ್ರಾಕ್ಟರು;
ತನಿಖೆ ಮಾಡುವರಿಲ್ಲ, ಇವನನ್ನು ಕೇಳುವರಿಲ್ಲ ವರದಿ
ಅಲ್ಲರ್ಧ, ಇಲ್ಲರ್ಧ- ಇವನ ಕೆಲಸವೆ ಹೀಗೆ
ಇನ್ನು ಯಾವಾಗಲೋ ನಮ್ಮ ಸರದಿ!

ಸಾಕಪ್ಪ ಸಾಕು; ಕೊರೆವ ಕತ್ತರಿಗಾಳಿ ಹತ್ತರಿ ಹೊಡೆದು,
ಇದ್ದ ತರಗು- ಬರಗನು ತೆಗೆದು ಬತ್ತಲೆ ಮಾಡಿ,
ಛಳಿಯ ಪಾಲಿಷ್ ಹಾಕಿ, ಹೀಗೆ ಬಿರುಬಿಸಿಲಲ್ಲಿ
ನಿಲಿಸಬಹುದೇ ಇವನು ನಮ್ಮ ಮರ್ಯಾದೆಯನು
ಕಾಸಿಗಿಂತಲು ಕೂಡ ಕಡಮೆ ಮಾಡಿ!

ಹಿಂದೆಲ್ಲ ಹೀಗಿರಲಿಲ್ಲ, ಕವಿಗಳೆ ಕೇಳಿ,
ಈಗೀಗಂತು ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತಿದೆ ಅವ್ಯವಸ್ಥೆ-
ಅರ್ಜಿ ಸಲ್ಲಿಸಿ ನಾವು ಎಷ್ಟು ದಿವಸಗಳಾಯ್ತು, ಏನು ಕತೆ;
ಹೀಗೆಲ್ಲ ಕೆಡಬಾರದಪ್ಪ ಹೆಸರಾದ ಸಂಸ್ಥೆ.

– ಜಿ.ಎಸ್.ಶಿವರುದ್ರಪ್ಪ

‘ಹೆಣ್ಣಿಗೇನು ಬೇಕು?’ ~ ನಮ್ಮ ಉತ್ತರಗಳು…

ಈ ಹಿಂದೆ ’ಹೊಸ ತಲೆಮಾರು’ವಿನಲ್ಲಿ  ಎರಡು ಭಾಗಗಳಾಗಿ ನೀಡಿದ ಕಿಷನ್ ಪಟ್ನಾಯಕ್‌ರವರ ಅನುವಾದಿತ ಲೇಖನ ’ಹೆಣ್ಣಿಗೇನು ಬೇಕು? ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವೋ, ಸಮಾನತೆಯೋ?’ಗೆ ಕೆಲವು ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಗಳು ಬಂದಿವೆ. ಇಲ್ಲಿ ಬರೆದುಕೊಂಡಿರುವ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳು ಕಿಷನ್‌ರ ವಾದಕ್ಕೆ ತಮ್ಮತಮ್ಮ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ ನೀಡಿದ್ದಾರೆ. ದಯವಿಟ್ಟು ನಿಮ್ಮ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ನಮ್ಮ ಮುಖ್ಯಪುಟದಲ್ಲಿ ನೀಡಲಾಗಿರುವ ಇ-ಮೆಯಿಲ್ ವಿಳಾಸ hosatalemaaru@gmail.comಗೆ ಕಳುಹಿಸಿರಿ. ಅವನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಿಸಲಾಗುವುದು

ಸುಗುಣಾ ಮಲ್ಲೇಶ್ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ:

Hai
Hmm I guess the all that gal want is Freedom to say, to stand, to prove herself (not to anybody but to herself)… she is tied up by so many factors like…. the “loved ones”, or the nasty society or the cruel n nutty people around her or by the responsibility(suitable to this century)…..
if she is given freedom she proves herself… and automatically the equality develops or the respect is gained … but if she is curbed of freedom, she can never become what she is actually, inside. I feel she is always being interrupted by responsibility at a very young age … like a marriage, managing a man, his family or a child….or in some cases her sexuality limits her doing so many things like working, or becoming a leader… etc… I still don’t understand the “reservation system” which is given to woman… its not necessary, if this is a democratic country n secularism is there then it should be equal distribution, let them prove themselves n fetch the seats or positions… what ever it is!!!!….the constitution is very old…need to re-constitute it….

talking abt equality… it’s not an other issue… its linked….. It’s something our own…. it’s with nobody else so as to go n asking for it…. (Mind it all guys…it’s not with u guys… so that u are offering us whenever n whomever u like to, love to ..!!!!!!!he he he jus joking… I know he is referring to society in whole) but we should also consider the point , that this society is built by none other than man (in majority)…..if people respect somebody in particular, its their duty to respect the other person in response…. its very inappropriate, foolishness to say like “u want equality????”… I jus want to say… its with no ones hand to offer it to gals or women… its in t hands of  the individual both guys and gals…. they have to perform, prove themselves deservable n gain that equality….no boy is respected if he is useless and burden….. now the era is different… the citizens now think bit intellectually…

so its the freedom(swathantrya) all gals want…. jus freedom not wise(swachchye)…. guys were given full freedom so they could do everything possible by them n proved them efficient enough and gained equality which woman were curbed earlier , now if the same freedom is given to gals , then I guess we too will reach their heights and can be self – contented…its our show time… we need only chance to participate in by the society.

I feel “freedom” is an opportunity and “equality” is the reward u get after achieving ur goal.!!!!!

So we (at least I want freedom in every sense) so that I can prove myself n gain equality……if we ask for equality its jus a prize with zero effort. Which is not enjoyable…. we too are achievers…. we dont want easy success.

ಸುಪರ್‍ಹಿಟ್ಸ್ 93.5 ರೆಡ್ ಎಫ್.ಎಮ್ ನ ಮೈಸೂರು ಕೇಂಡ್ರದ ರೇಡಿಯೋ ಜಾಕಿ ಚೈತ್ರ ಎನ್. ಹೇಳುತ್ತಾರೆ..

ಲೇಖನ ಬಹಳ ಅರ್ಥಪೂರ್ಣವಾಗಿದೆ.ಲೇಖನದ ತುಂಬ ಕ್ರಾಂತಿಯ ಕಿಡಿ ಹಬ್ಬಿದ್ದು  ಅದು ವಿಚಾರವಂತರ  ದೀಪ ಬೆಳಗುವುದು.ಜೊತೆಗೆ  ಮಡಿವಂತರಿಗೆ ಮೈಲಿಗೆ ಮಾಡುವುದು. ಮೈಲಿಗೆಗು ಸಾತ್ವಿಕತೆಗು ವ್ಯತ್ಯಾಸ   ಅರಿಯದ ಜನರು ಹೆಣ್ಣಿನ ಸ್ವತಂತ್ರವನ್ನ ಮೊಟಕು ಮಾಡಲು “ಆಕ್ರಮಣಕಾರಿ” ನೀತಿ ಅನುಸರಿಸುತ್ತ ಬಂದಿದ್ದಾರೆ. ಭಾವನಾತ್ಮಕವಾಗಿಯೇ ಅವಳ ಆಲೋಚನೆಗಳನ್ನು ಮೊಟಕು ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಇಂಥಹ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಈ ಲೇಖನ ಸಂದರ್ಭೋಚಿತವಾಗಿತ್ತು. ಈ ಲೇಖನದಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಯಾವುದೊ ಒಂದು ಸಮುದಾಯವನ್ನು ಟೀಕಿಸದೆ ಸಮುದಾಯದ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆ,ಕರ್ತವ್ಯಗಳು,ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಬಹಳ ಪಾರದರ್ಶಕವಾಗಿ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಮೂಡಿ ಬಂದಿದೆ. ಯಾವುದೊ ಒಂದು ಸೈದ್ಧಾಂತಿಕ ನಿಲುವಿಗೆ ಜೋತು ಬಿದ್ದು ಕೇವಲ ಸಿದ್ಧಾಂತದ ಪ್ರತಿಪಾದನೆಯಾಗದೆ ವಿಷಯದ ಸೂಕ್ಷ್ಮತೆ ಮತ್ತು ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಹಾಗೆ ಲೇಖನ ವಸ್ತುನಿಷ್ಟವಾಗಿ  ಮೂಡಿ ಬಂದಿದೆ.ಸ್ವತಂತ್ರ  ಮತ್ತು ಸಮಾನತೆ ಒಂದೇ ನಾಣ್ಯದ ೨ ಮುಖಗಳು  ಎಂಬ ಅಂಶ ಮೆಚುಗೆಯಾಯಿತು. ವಾಸ್ತವಕ್ಕೆ ಹೆಚ್ಹು ಒತ್ತುಕೊಟ್ಟು ಮೂಡಿರುವ ಈ ಲೇಖನದ ಅಂತ್ಯ ಕೊಂಚ ಕಷ್ಟವೇನೋ ಅನಿಸಿದೆ. ಎಲ್ಲ ನಿಯಮಗಳನ್ನ ಮೀರಿ ಸಾಗಬೇಕಾದರೆ ಕೆಲವೊಂದು ಸ್ವಾವಲಂಬನೆ ಅಗತ್ಯವಿದೆ.ಉದಾ :ಅರ್ಥಿಕ,ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ….. ಈ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಇದು ಬಹಳ ಸಮಯ ಬೇಡುತ್ತದೆ. ಕ್ರಾಂತಿಯೇ ಹಾಗಲ್ಲವೇ ?ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ತುಂಬ ವಿಚಾರಪೂರ್ಣ ಲೇಖನ. ಮೆಚ್ಹುಗೆ ಯಾಯಿತು.

ಅಭಿನೇತ್ರಿ ಜಯಲಕ್ಷ್ಮಿ ಪಾಟೀಲ್ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ:

ನಮಸ್ಕಾರ.
ಬರಹ ತೀಕ್ಷ್ಣ ಮತ್ತು ಕ್ಲೀಷೆಯಾಗಿದೆ ಅನಿಸ್ತು. ಲೇಖನದ ಮೊದಲ ಭಾಗ ತುಂಬಾ ತರ್ಕಬದ್ಧವಾಗಿ ಮೂಡಿ ಬಂದಿದೆ. ಎರಡನೆಯ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಲೇಖಕರು ಹೆಣ್ಣಿನ ಸ್ವಾತಂತ್ರ, ಸಮಾನತೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತಾಡುತ್ತಲೇ ಗಂಡು ಸಂಸಾರ ಬಂಧನಕ್ಕೊಳಗಾಗುವ ಆತಂಕ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದ್ದು ನೋಡಿದರೆ, ಲೈಂಗಿಕ ಮುಕ್ತತೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳಿದ್ದನ್ನು ಕಂಡರೆ, ಸಮಾಜ ಪದ್ದತಿಯ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಹದಗೆಡುವುದಿಲ್ಲವೆ ಇದರಿಂದ ಅನ್ನುವ ಪ್ರಶ್ನೆ ಮೂಡುತ್ತದೆ. ಸ್ವಾತಂತ್ರ ಅನ್ನುವುದು ಮಾನವ ಅಥವಾ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಜೀವಿಯೂ ಹುಟ್ಟಿನಿಂದಲೇ ಪಡೆದು ಬಂದಿರುವಂಥದ್ದು. ಅದು ಹೆಣ್ಣೇ ಇರಲಿ, ಗಂಡೇ ಇರಲಿ ಸ್ವಾತಂತ್ರ ಸ್ವೇಚ್ಛೆಯಾಗದಿದ್ದಲ್ಲಿ ಸ್ವಂತದ ಮತ್ತು ಸಮಾಜದ ಆರೋಗ್ಯ ಸ್ವಸ್ಥವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಮನುಷ್ಯ ಸಂಘಜೀವಿ. ಎಷ್ಟೇ ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿ ಬದುಕುತ್ತೇವೆಂದುಕೊಂಡರೂ ಆಗದು. ಲೈಂಗಿಕ ಬೇಡಿಕೆ ಭಾರತೀಯ ಹೆಣ್ಣಿನ ಮಟ್ಟಿಗೆ(ಉಳಿದ ದೇಶಗಳ ಬಗ್ಗೆ ನನ್ನ ಅರಿವು ಅಷ್ಟಿಲ್ಲವಾದ್ದರಿಂದ ಪ್ರಪಂಚದ ಕುರಿತು ಮಾತಾಡಾಲಾರೆ. ಆದರೆ ಪ್ರಪಂಚದ ಉಳಿದೆಡೆಯೂ ಪ್ರೀತಿ, ಪ್ರೇಮದ ಹೆಸರಲ್ಲಿ ಜಗಳ, ವಿಚ್ಛೇದನ, ಕೊಲೆ ಎಲ್ಲ ನಡೆಯುವುದನ್ನು ಕಂಡರೆ ಪ್ರಪಂಚದ ಯಾವ ಭಾಗದ ಮನುಷ್ಯರಾದರೂ ಭಾವನೆಗಳು ಒಂದೇ ಥರ ಅನ್ನುವುದು ವಿದಿತವಾಗುತ್ತದೆ, ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುವ ವಿಧಾನಗಳು ಬೇರೆಯಾಗಬಹುದು ಅಷ್ಟೆ.)ಕೇವಲ ದೈಹಿಕವಲ್ಲ. ಬರೀ ದೇಹದ ಕೋರಿಕೆಯೊಂದನ್ನೇ ಗಮನದಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ವರ್ತಿಸುವುದು ಭಾರತೀಯ ಹೆಣ್ಣಿಗೆ ಸಾಧ್ಯವಾದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಸಮಾಜ ಹೇಗೆ ಅದನ್ನು ಎದುರಿಸಬಹುದು ಅನ್ನುವುದರ ಬಗ್ಗೆ ಕುತೂಹಲವಿದೆ.ಯಾರೂ ಯಾರ ಗುಲಾಮರೂ ಅಲ್ಲ, ದುರ್ಬಲ ಮನಸ್ಸಿನವರನ್ನು ಯಾರು ಬೇಕಾದರೂ ಗುಲಾಮರನ್ನಾಗಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು. ಅದು ಹೆಣ್ಣೇ ಆಗಬೇಕೆಂದಿಲ್ಲ. ಸಮಾನತೆ ಬೇಕು ಅಂತ ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳೋದೇ ಅಸಹ್ಯಕರ ಅನಿಸೋದಿಲ್ವೆ? ಯಾಕೆಂದರೆ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಯಾವತ್ತು ಕೀಳರಿಮೆ ತುಂಬಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೊ ಅಥವಾ ಎಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ ಕೀಳರಿಮೆ ಇರುತ್ತದೋ ಆಗ ಅಂಥ ದಯನೀಯ ಬೇಡಿಕೆ ಮುಂದಿಡಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ಜೊತೆಗೆ ಅಸಹಾಯಕತೆ. ಅದೂ ಸಹ ಅಸಮಾನತೆಯ ಅಂತರ ತೋರುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಅಲ್ಲದೇ ಹುಟ್ಟುತ್ತಲೇ ಯಾರೂ ಯಾರ ಗುಲಾಮರಾಗಿ ಹುಟ್ಟುವುದಿಲ್ಲವಾದ್ದರಿಂದ ನಮ್ಮ ಸ್ಥಿತಿಗತಿಗಳಿಗೆ ನಾವೇ ಕಾರಣರಾಗಿ ಸಮಾನತೆ-ಅಸಮಾನತೆಯ ಸ್ಥಾನಗಳು ಏರ್ಪಡುತ್ತವೆ.
ಭಾರತೀಯ ಹೆಣ್ಣಿಗೆ ಶತಮಾನದ ಹಿಂದಿನವರೆಗೂ ತನ್ನ ಸಾಮರ್ಥ್ಯದ ಅರಿವಿರಲಿಲ್ಲ (ಅಪರೂಪವೆಂಬಂತೆ ಕಾಣ ಸಿಗುವ ಕೆಲ ಸಬಲೆಯರ ಉದಾಹರಣೆಗಳ ಹೊರತಾಗಿ), ಆದರೆ ಈಗ ಅರಿವಾಗುತ್ತಿದೆ. ಮುಂದಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಹೆಣ್ಣು ಈಗಿರುವ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಖಂಡಿತ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. infact ಈಗಲೇ ಬೇಕಾದಷ್ಟು ಬದಲಾವಣೆಗಳನ್ನು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳತೊಡಗಿದ್ದಾಳೆ ವೈಚಾರಿಕ ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ, ತನ್ನ ಬದುಕಿನ ಶೈಲಿಯಲ್ಲಿ.

ಚೈತ್ರೋದಯ… ಜಿಎಸ್‌ಎಸ್‌ ಕಾವ್ಯೋತ್ಸವ

ಕಾವ್ಯಾಸಕ್ತ ಸಮಾನ ಮನಸ್ಕರ ‘ರಸಿಕಾ ಕೇಳೋ’ ತಂಡ ರಾಷ್ಟ್ರಕವಿ ಜಿ.ಎಸ್.ಶಿವರುದ್ರಪ್ಪ ಸಮ್ಮುಖದಲ್ಲಿ ಕಾವ್ಯದ ಹಣತೆ ಹಚ್ಚುವ ‘ಚೈತ್ರೋದಯ’ ಕಾವ್ಯ ಹಬ್ಬವನ್ನು ಆಯೋಜಿಸಿದೆ. ಡಿಸೆಂಬರ್ ೨೭ರ ಭಾನುವಾರ ಬೆಳಗ್ಗೆ ೧೦ಕ್ಕೆ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಆರಂಭಗೊಳ್ಳಲಿದೆ. ಸ್ಥಳ: ರವೀಂದ್ರ ಕಲಾಕ್ಷೇತ್ರ.

ಈ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಕಾವ್ಯದ ಹಣತೆ ಹಚ್ಚುವರು:
ಚನ್ನವೀರ ಕಣವಿ, ಚಂದ್ರಶೇಖರ ಕಂಬಾರ, ಪಂ.ಪರಮೇಶ್ವರ ಹೆಗಡೆ, ಸಿ.ಆರ್.ಸಿಂಹ, ಕೆ.ಎನ್.ಶಾಂತಕುಮಾರ್, ಅಜಯ್ ಕುಮಾರ್ ಸಿಂಗ್, ಉಮಾಶ್ರೀ, ಎಚ್.ಎಸ್.ವೆಂಕಟೇಶ ಮೂರ್ತಿ, ಸುರೇಶ್ ಕುಮಾರ್, ಸಿದ್ಧಲಿಂಗಯ್ಯ, ಬಿ.ಟಿ.ಲಲಿತಾ ನಾಯಕ್, ವಿಶ್ವೇಶ್ವರ ಭಟ್, ಡಾ.ಭುಜಂಗ ಶೆಟ್ಟಿ, ಚಿರಂಜೀವಿ ಸಿಂಗ್, ಟಿ.ಎನ್.ಸೀತಾರಾಂ, ರವಿ ಬೆಳಗೆರೆ, ಜಯಮಾಲಾ, ಕೆ.ಶಿವಸುಬ್ರಹ್ಮಣ್ಯ, ಐ.ಎಂ.ವಿಟ್ಠಲಮೂರ್ತಿ, ಬಿ.ಜಯಶ್ರೀ, ಎಸ್.ದಿವಾಕರ್, ಮಂಡ್ಯ ರಮೇಶ್, ಎಸ್.ಷಡಕ್ಷರಿ, ಶ್ರೀನಿವಾಸ್ ಜಿ.ಕಪ್ಪಣ್ಣ, ಆಂಜನೇಯ, ಜೋಗಿ, ಮನು ಬಳಿಗಾರ್, ಎಸ್.ಆರ್.ರಾಮಕೃಷ್ಣ, ಸುಮಾ ಸುಧೀಂದ್ರ, ಜಹಾಂಗೀರ್, ಮತ್ತು ಯತಿ ಸಿದ್ಧನಕಟ್ಟೆ.

ಬರಹಲೋಕದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮನ್ನು ಉತ್ಸಾಹದಿಂದ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡಿರುವವರು, ಸಾಹಿತ್ಯಾಸಕ್ತರು (ಅವರು ಯಾರೆಲ್ಲ ಎಂದು ಕೇಳಲಾಗಿ, ಕೇಳಿಸಿಕೊಂಡವರು (ನಾಚಿ) ನಗುತ್ತ ‘ನಾವೇ ಒಂದಿಷ್ಟು ಸಮಾನಾಸಕ್ತ ಗೆಳೆಯರು ’ ಎನ್ನಲಾಗಿ…) ರಸಿಕಾ ಕೇಳೋ ತಂಡದಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ. ಈ ತಂಡದ ಹೆಚ್ಚುಗಾರಿಕೆಯು, ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಕ್ಕೆ ಕಾವ್ಯ ಹಣತೆ ಹಚ್ಚಲು ಆಹ್ವಾನಿಸಿರುವ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳ ಆಯ್ಕೆಯಿಂದಲೇ ತಿಳಿದುಹೋಗುತ್ತದೆ. ಸಾಹಿತ್ಯ, ಪತ್ರಿಕೋದ್ಯಮ, ಉದ್ಯಮ, ಸಿನೆಮಾ, ಆಡಳಿತ, ರಾಜಕೀಯ ಹಾಗೂ ರಂಗಭೂಮಿಯ ಸಾಹಿತ್ಯಾಸಕ್ತರನ್ನು ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಕಲೆಹಾಕಿರುವುದು ಅಭಿನಂದನಾರ್ಹ ಹಾಗೂ ಅನುಕರಿಸತಕ್ಕಂಥ ಮಾದರಿ.

ಇಂತಹ ಆಲೋಚನೆಗಳು ಮತ್ತಷ್ಟು ವ್ಯಾಪಕವಾಗಲಿ ಹಾಗೂ ಒಳ್ಳೆಯ ಸಾಹಿತ್ಯಕ ಸಂವಾದಕ್ಕೆ ಹಸಿದಿರುವ ಹೊಸತಲೆಮಾರಿಗೆ ರಸದೌತಣ ಸಿಗಲಿ ಎಂಬುದು ನಮ್ಮ ಬಳಗದ ಹಾರೈಕೆ.

ಹೆಣ್ಣಿಗೇನು ಬೇಕು: ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವೋ? ಸಮಾನತೆಯೋ?

ಆದ್ಯತೆ ಅನ್ನುವ ಪದವೇ ಮೊದಲು ಪ್ರತಿಭಟನೆಗೆ ಒಳಗಾಗ ಬೇಕು ಎಂಬ ಶೀರ್ಷಿಕೆಯಡಿ ಪ್ರಕಟಿಸಲಾದ ಬರಹಗಳು ಒಂದೇ ಲೇಖನದ ಎರಡು ಭಾಗಗಳು. (ಭಾಗ-1, ಭಾಗ-2 ಓದಲು ಅವುಗಳ ಮೇಲೆ ಕ್ಲಿಕ್ಕಿಸಿ).  ಅವುಗಳ ಇಂಟ್ರೋದಲ್ಲಿ ಹೇಳಿರುವ ಹಾಗೆ ಚಿಂತಕ ಕಿಶನ್ ಪಟ್ನಾಯಕ್ ಅವರ ಲೇಖನವಿದು. ಈ ಲೇಖನಕ್ಕೆ ಹಲವು ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಗಳು ಬಂದಿದ್ದು, ಅದನ್ನು ಮುಂದೆ ಸಂವಾದಕ್ಕಾಗಿ ಇಲ್ಲಿ ಹಾಕಲಾಗುವುದು. ನೀವೂ ಈ ಚರ್ಚೆಯಲ್ಲಿ ಪಾಲ್ಗೊಳ್ಳಬಹುದು.

ಅಂದಹಾಗೆ, ಹೆಣ್ಣಿಗೇನು ಬೇಕು: ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವೋ? ಸಮಾನತೆಯೋ? ಅನ್ನುವ ಶಿರೋನಾಮೆಗೆ ಬದಲಾಗಿ ನಾನು ‘ಆದ್ಯತೆ’ ಅನ್ನುವ ಪದವೇ ಪ್ರತಿಭಟನೆಗೆ ಒಳಗಾಗಬೇಕು ಅನ್ನುವ ಅವರ ಹೇಳಿಕೆಯನ್ನೇ ಶಿರೋನಾಮೆಗೆ ಬಳಸಿಕೊಂಡಿದೇನೆ. ಕಾರಣವಿಷ್ಟೇ, ಅದು ನನ್ನ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಅನಿಸಿಕೆ ಕೂಡ ಆಗಿದೆ.  ನಾನೂ ಅದನ್ನು ಬಲವಾಗಿ ಪ್ರತಿಪಾದಿಸುತ್ತೇನೆ.

ಜೊತೆಗೆ, ಈ ಲೇಖನದಲ್ಲಿ ಚರ್ಚಿಸಬಹುದಾದ, ಒಪ್ಪದೆ ಇರಬಹುದಾದ ಅನೇಕ ಅಂಶಗಳೂ ಇವೆ. ಎಲ್ಲ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನೂ ಕ್ರೋಢೀಕರಿಸಿ ಇದೇ ಚ್ಲಾಗ್ ನಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಿಸಲಾಗುವುದು.