ಆದ್ಯತೆ ಎನ್ನುವ ಪದವೇ ಪ್ರತಿಭಟನೆಗೆ ಒಳಗಾಗಬೇಕು ~ ೨

ಪ್ರೀತಿ-ನಿರ್ಭೀತಿ, ಪ್ರೊ.ಕಾಳೇಗೌಡ ನಾಗವಾರರ ಲೇಖನ ಮತ್ತು ಅನುವಾದಗಳ ಸಂಕಲನ. ಪ್ರಸ್ತುತ ಲೇಖನವನ್ನು ಈ ಸಂಕಲನದಿಂದಲೇ ಆಯ್ದುಕೊಳ್ಳಲಾಗಿದೆ. ಇದರ ಮೂಲ ಲೇಖಕ, ಸಮಾಜವಾದೀ ಚಿಂತಕ ಕಿಷನ್ ಪಟ್ನಾಯಕ್. ಲೇಖನದ ಮೊದಲ ಭಾಗವನ್ನು ಓದಲು ಇಲ್ಲಿ ಕ್ಲಿಕ್ ಮಾಡಿ.

ಭಾಗ – 2 –

ಇಂಡಿಯಾದ ಸ್ತ್ರೀವಾದಿಗಳು ಮತ್ತೊಂದು ವಿಲಕ್ಷಣವಾದ ಸಂಪ್ರದಾಯಶರಣತೆಯಿಂದ ನರಳುತ್ತಾರೆ: “ನಾನು ಲೈಂಗಿಕ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವನ್ನು ಸಮರ್ಥಿಸುವುದಿಲ್ಲ…. ಸ್ತ್ರೀಪುರುಷರಿಬ್ಬರಿಗೂ ಗಡಿಗಳಿರಬೇಕೆನ್ನುವವಳು ನಾನು…. ಪ್ರೇಮ, ಮದುವೆ ಮತ್ತು ಲೈಂಗಿಕತೆಗಳಲ್ಲಿನ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆಯು ಇಬ್ಬರಿಗೂ ಒಂದೇ ಆಗಿರಬೇಕು….” ಇತ್ಯಾದಿಯಾಗಿ (ಮ್ಯಾನ್ ಕೈಂಡ್ ಸಂ೧.ಸಂ೬) ಶ್ರೀಮತಿ ಇಂದುಮತಿ ಕೇಳ್ಕರ್ ಬರೆಯುತ್ತರೆ. ಇಲ್ಲೇ ಸಮಸ್ಯೆಯ ಕಗ್ಗಂಟು ಇರುವುದು ಮತ್ತು ಕೇವಲ ಹುತ್ತವನ್ನು ಬಡಿಯುವವರ ಬಂಡವಾಳ  ಇಲ್ಲಿ ಬಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಹೆಣ್ಣಿಗೇನು ಬೇಕು: ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವೋ ಇಲ್ಲಾ ಸಮಾನತೆಯೋ? ಕೊಟ್ಟಕೊನೆಗೆ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಅಂದರೆ ಸಮಾನತೆ ಅಂತಲೇ ಅರ್ಥ. ಸಮಾನತೆಯು ಗಾಣದೆತ್ತಿನ ಸ್ಥಿತಿಯಾಗಿರಬಹುದು; ಅಥವಾ ಬಲವಂತವಾಗಿ ಹೇರಿದ್ದಾಗಿರಬಹುದು- ಮತ್ತು ಗುಲಾಮೀ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲೂ ಇದ್ದಿರಬಹುದು. ಮಹಿಳೆಯರು ಗಂಡಿನೊಡನೆ ಸಮಾನತೆಯನ್ನು ಅಪೇಕ್ಷಿಸುವರೆಂದರೆ ಅದು ಅವರ ಸ್ತ್ರೀಸಹಜವಾದ ಹಠಮಾರಿತನ ಅಷ್ಟೆ. ಅವರು, ತಾವು ನಿರಾಳವಾಗಿರುವುದನ್ನು ಬಯಸಬೇಕು. ಸಮಾನತೆಯ ಬಗೆಗಿನ ಅವರ ಆಕಾಂಕ್ಷೆ ನಿಜಕ್ಕೂ ಗಟ್ಟಿಯಾದುದ್ದೇ ಹೌದಾದರೆ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವು ಅದನ್ನು ಅವರ ಕಲಬುಡಕ್ಕೇ ತಂದಿಕ್ಕುತ್ತದೆ. ಯಾವುದು ಆರ್ಥಿಕ ಸರಣಿಯ ಸಮಾನತೆಯಾಗಿದೆಯೋ ಆ ಸಮಾನತೆಯು ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೂ ತನ್ನ ಅಬದ್ಧ ಧ್ಯೇಯಾದರ್ಶಗಳನ್ನು ಬಿತ್ತಕೂಡದು.

ಭಾರತೀಯ ಮಹಿಳೆಯು ಲೈಂಗಿಕ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವನ್ನು ಏಕೆ ಬಯಸಬಾರದು? ವೈಧವ್ಯ ಮತ್ತು ಘೋಷಾ ಪದ್ಧತಿಯನ್ನು ಎಲ್ಲ ಕಾಲಕ್ಕೂ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕೆಂಬ ಬಯಕೆ ಅವಳಿಗಿದೆಯೇ? ಎಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ ಹೆಣ್ಣು ತನ್ನ ಲೈಂಗಿಕ ಆಕಾಂಕ್ಷೆಗಳ ಬಯಕೆಯ ಬಂಧದಲ್ಲಿ ತಾನು ಸ್ವತಂತ್ರ್ಯಳಲ್ಲವೋ  ಅಲ್ಲಿಯತನಕ ಆಕೆಯ ಮೇಲಿನ ಗಂಡಿನ ಶೋಷಣೆಯು ಮುಂದುವರೆಯುತ್ತದೆ. ಗಂಡಿನ ಲೈಂಗಿಕ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಕ್ಕೆ ಅಡೆತಡೆಗಳಿರಬೇಕೆಂದು ಹಾರೈಸುತ್ತಾ ಕೂರುವುದರಿಂದ ಏನೂ ಪ್ರಯೋಜನವಿಲ್ಲ. ಹಾಗಾದರೆ ಮುಂದೇನು? ಅದು ಪೀನಲ್ ಕೋಡಿನ ಕಲಂಗಳನ್ನು ಲಕ್ಷ್ಯವಿಟ್ಟು ಪರಿಷ್ಕರಿಸುವುದರಿಂದ ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ! ಹೆಂಗಸರಿಗೆ ಲೈಂಗಿಕ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಇಲ್ಲದಿದ್ದಲ್ಲಿ ಗಂಡಸರು ವಿಷಯಲಂಪಟರಾಗುತ್ತಾರೆ. ಸ್ತ್ರೀಪುರುಷರಿಬ್ಬರೂ ಲೈಂಗಿಕವಾಗಿ ಸ್ವತಂತ್ರರಾಗಿದ್ದಲ್ಲಿ ಅವರ ನೈತಿಕ ವರ್ತನೆಯು ಸಮಾಜವಾದಿ ಸಮಾಜವೊಂದರಲ್ಲಿ ಸಮಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ತಲುಪುತ್ತದೆ!

ಯಾವ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ವಿವಾಹ ವಿಚ್ಚೇದನ ಮತ್ತು ವಿಧವಾ ವಿವಾಹಗಳು ನೈತಿಕವಲ್ಲವೋ ಅಲ್ಲಿ ಲೈಂಗಿಕ-ನೈತಿಕತೆಯನ್ನು ಒಂದೇ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ವಿಧೇಯರಾಗಿರುವುದು ಎಂದು ಅರ್ಥೈಸಿ ಲಕ್ಷ್ಮಣ ರೇಖೆಯನ್ನು ಎಳೆಯದೆ, ಲೈಂಗಿಕತೆಯ ಆರೋಗ್ಯಕರ ಬಳಕೆ ಮತ್ತು ಆತ್ಮಸಂಯಮವೆಂದು ಸಮಾಜವಾದಿಗಳು ಮತ್ತು ಭಾರತೀಯ ಮಹಿಳೆಯರು ಮನಗಾಣಬೇಕು. ಈ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ತ್ರೀ ಪುರುಷರ ಕುಟುಂಬ ಹಿತ ಅಥವಾ ಆ ಸಂಸ್ಥೆಯ ಸಂಬಂಧದ ಹೊಣೆಗರಿಕೆಯು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸಹಜ ಪ್ರವೃತ್ತಿಯನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸುತ್ತದೆ. ಹೆಂಗಸರು ಸಮಾನತೆಗಾಗಿ ಕೂಗಾಡುವಾಗ ತಾವು, ತಮಗೆ ಸರಿಹೊಂದದ ಅಸಹಜ ಪ್ರವೃತ್ತಿಯೊಂದನ್ನು ಬಯಸುವುದಷ್ಟೆ ಅಲ್ಲದೆ, ಗಂಡಸರು ಕೂಡ ಅವರಿಗೆ ಸರಿಹೊಂದದ ಪ್ರವೃತ್ತಿಯೊಂದನ್ನು ಅಸಹಜವಾಗಿ ರೂಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಆರ್ಥಿಕವಾಗಿ ತಬ್ಬಲಿಗಳಾದ ಮಕ್ಕಳು ಹುಟ್ಟುವುದಿಲ್ಲವೆ? ಅಂತಹ ಮಕ್ಕಳ ಬಗ್ಗೆ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಹೆಂಗಸರಿಗಿಂತ ಕಡಿಮೆ ಆಸಕ್ತಿಯನ್ನು ಗಂಡಸರು ತಾಳುತ್ತಾರೆ. ಸಮಾಜವಾದಿ ಸಮಾಜವೊಂದರಲ್ಲಿ ಮಕ್ಕಳೂ ಆರ್ಥಿಕವಾಗಿ ನಿರ್ಗತಿಕರಾಗಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಇವತ್ತು ನೀವು ಒಬ್ಬನನ್ನು ಅಪ್ಪ ಅಂತ ಕರೆದು, ಆತನಿಗೆ ಕುಟುಂಬದ ತಲೆಯಾಳಿನ ಪಟ್ಟ ಕಟ್ಟುತ್ತೀರಿ. ಈ ಸುಳ್ಳು- ಅಗ್ಗಳಿಕೆಯಿಂದ ಬೀಗುತ್ತ ಹಿರಿಹಿಗ್ಗುವ ಆ ಮೂರ್ಖ, ತನ್ನ ಸಂತಾನದ ಭವಿಷ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ಯಾವ ಮುಂದಾಲೋಚನೆಯೂ ಇಲ್ಲದೆ, ಕೇವಲ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಬೆಳೆಸುವ ಕಾಯಕದ ಬಲಿಪೀಠಕ್ಕೆ ತನ್ನ ಇಡೀ ಜೀವಮಾನವನ್ನೆ ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಾನೆ. ಯಾವತ್ತು ಮಕ್ಕಳು ತಮ್ಮ ಅಪ್ಪ ಅಮ್ಮಂದಿರಿಗೆ ಆರ್ಥಿಕವಾಗಿ ಆಶ್ರಿತರಲ್ಲವೋ ಅವತ್ತೇ ಈ ಅಪ್ಪನಾದವನ ಅಂತಸ್ತೆಲ್ಲ ತಂತಾನೆ ಜರ್ರನೆ ಇಳಿಯಲ್ಪಟ್ಟು, ಆತ ಕುಟುಂಬಕ್ಕೆ ಬರಿಯ ಒಬ್ಬ ಸಂಬಂಧಿಕನೋ ಅಥವಾ ಒಬ್ಬ ಸಹಾಯಕನೋ ಇಲ್ಲಾ ಒಬ್ಬ ಶಾಶ್ವತವಾದ ಅತಿಥಿಯೋ ಆಗುತ್ತಾನೆ. ಗಂಡನಾದವನೂ ಸಹ ಆಗ ಬಿಡುಗಡೆಯ ನಿಟ್ಟುಸಿರು ಬಿಡುತ್ತಾ “ಮುಂದಿನ ತಲೆಮಾರಿನ ಬೆಲೆಯೇನೆಂದೂ ತಿಳಿಯದ ನೀನು ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಬದುಕುತ್ತಾ ಯಜಮಾನನಾಗಿರುವ ಬದಲು ಕುಟುಂಬದಲ್ಲಿ ಹೀಗೆ, ಅತಿಥಿಯಾಗಿರುವುದೇ ಮೇಲು” ಎಂದು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಹೀಗೆ ಗಂಡು, ಕುಟುಂಬದ ಸೆರೆಯಿಂದ ಎಷ್ಟರಮಟ್ಟಿನ ಬಿಡುಗಡೆ ಸಿಗುತ್ತದೆಯೋ ಅಷ್ಟನ್ನೂ ಪಡೆಯಲು ಹಾತೊರೆಯುತ್ತಾನೆ. ಮಕ್ಕಳ ಪಾಲನೆ ಪೋಷಣೆಯು ಮೊಟ್ಟಮೊದಲ ಕರ್ತವ್ಯ; ಪ್ರೀತ್ಯಾದರಪೂರಿತ ಮತ್ತು ಭಾವನಾತ್ಮಕವಾದ ಆಶ್ರಯವನ್ನು ತನ್ನ ಸದಸ್ಯರಿಗೆ ನೀಡುವುದು ಅದರ ಗೌಣವೆನ್ನಬಹುದಾದಕೆಲಸವಾಗಿದೆ. ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿನ ಹೆಂಗಸರು ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳ ಕಾರಣದಿಂದಾಗಿ ಕುಟುಂಬ ಜೀವನಕ್ಕೆ ಬಹುಮಟ್ಟಿಗೆ ಆಕರ್ಷಿತರಾಗುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ, ಹೆಚ್ಚಿನ ಗಂಡಸರು ಅಲ್ಲಿನ ಸರ್ವಸಾಮಾನ್ಯವಾದ ಪ್ರೀತ್ಯಾದರ ಮತ್ತು ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಸಂಬಂಧದ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ಅಲ್ಲಿರುತ್ತಾರೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಸಹಜವಾಗಿಯೇ ಹೆಣ್ಣು, ಮಕ್ಕಳ ಬಗೆಗಿನ ತನ್ನ ತುಂಬು ಹೃದಯದ ಮತ್ತು ಸ್ಥಿರವಾದ ಪ್ರೀತಿ ವಾತ್ಸಲ್ಯಗಳ ಮೂಲಕ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಧಾನವಾದ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವವನ್ನು ಗಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾಳೆ. ಅದೇ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ ಗಂಡು ಜೀವನೋಪಾಯಕ್ಕಾಗಿ ದುಡಿಯಬೇಕಾದ ತನ್ನ ಬೆರಗುಬಡಿದ ಕೆಲಸದ ಹೊರತು ಮತ್ತೇನೂ ಇಲ್ಲದೆ ಆತ ಬರಿಯ ಒಬ್ಬ ಸಹಾಯಕನಾಗಿ ಮಾತ್ರ ನಿಲ್ಲುತ್ತಾನೆ. ಮುಕ್ತ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿನ ಮಾತೃಪ್ರಧಾನ ಕುಟುಂಬದ ಹೊರತಾಗಿ ಸದ್ಯಕ್ಕೆ ಮತ್ತೇನನ್ನೂ ನಾನು ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಾರೆ. ತನ್ನ ಸಂತಾನಾಪೇಕ್ಷೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಹೆಣ್ಣಿಗಿರುವ ಸಹಜಪ್ರವೃತ್ತಿಯು ಗಂಡಿನದರ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ದುರ್ಬಲಗೊಂಡಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ- ೧.ಒಂದೋ ಕುಟುಂಬ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯೇ ಇಲ್ಲವಾಗುತ್ತದೆ ೨.ಅಥವಾ ಅದು ತನ್ನ ಪಾಲುದಾರರೆಲ್ಲರಿಗೂ ಸಮಾನ ಲಾಭಾಂಶವನ್ನು ನೀಡುತ್ತ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ. ಈ ಮೇಲಿನ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ “ಮಾನವತಾವಾದಿ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ನೆಮ್ಮದಿ ನೆಲೆಗೊಂಡಾಗ ಮತ್ತು ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ತಾಂಡವವಾಡುವಾಗ, ಸಾಧಾರಣ ಗಂಡಸೊಬ್ಬನು ತಾನು ತನ್ನ ಸಹಬಾಳ್ವೆಯ ನಡುವೆ ಮಹತ್ವಪೂರ್ಣವಾದ್ದನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸದಿದ್ದಲ್ಲಿ, ಆ ಜನಜಾತ್ರೆಯ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಆತ ‘ತಾಯಿ’ಯಾದವಳಿಗಿಂತ ಕೆಳಮಟ್ಟದ ಜೀವಿಯಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ” ಎಂದು ಭಾವಿಸುವುದು ವಿಚಿತ್ರತರವಾದ ಅನುಮಾನವಾಗುತ್ತದಲ್ಲವೆ?

ಸಮಾಜವಾದಿ ಸಮಾಜಕ್ಕೂ ಮೊದಲಿನ ಹಂತದ ಈ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲೂ ಹೆಣ್ಣು ತನ್ನ ಕರ್ತವ್ಯವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುವುದು ಕಷ್ಟವೇನಲ್ಲ. ತನ್ನ ಸಾಹಸಪೂರ್ಣಕೆಲಸಕಾರ್ಯಗಳ ಜೊತೆಜೊತೆಗೆ ಆಕೆ ಭವಿಷ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ಮುಂದಾಲೋಚನೆಯುಳ್ಳವಳಾಗಬೇಕು. ಮನಸ್ಸಿನ ಕೀಳರಿಮೆಯನ್ನು ಕಿತ್ತೊಗೆಯುತ್ತಾ ಆಕೆ ಆತ್ಮಗೌರವವನ್ನು ವೃದ್ಧಿಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಮತ್ತು ತನ್ನ ಶಾರೀರಿಕ ಪರಿಣಾಮಗಳನ್ನೇ ಮುಂದೊಡ್ಡಿ ಅವುಗಳಾನ್ನೆಲ್ಲ ಒಲ್ಲದ ಗಂಡಿನ ಮೇಲೆ ಹೇರಲು ಯತ್ನಿಸಬಾರದು. ತಮ್ಮ ಪ್ರಿಯಕರರಾದವರು ತಮ್ಮನ್ನು ಮದುವೆಯಾಗಲು ಒಪ್ಪದಿದ್ದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಕೂಡ- ಕೊನೆಯಪಕ್ಷ ನಮ್ಮ ವಿದ್ಯಾವಂತ ಹಾಗೂ ಮುಂದುವರಿದ ಮಹಿಳೆಯರಲ್ಲಿ ಕೆಲವರಾದರೂ, ತಾವು ಮಕ್ಕಳಾನ್ನು ಹಡೆಯಲು ಹಿಂದೆಗೆಯದಿರುವುದನ್ನು ಮತ್ತು ಸಾರ್ವಜನಿಕವಾಗಿಯೇ ಆ ಹಸುಳೆಗಳ ಲಾಲನೆಪಾಲನೆಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗುವುದನ್ನು ಕಣ್ಣಾರೆ ಕಾಣಬೇಕೆಂದು ನಾನು ಸದಾ ಕುತೂಹಲಿಯಾಗಿ ಇದ್ದೇನೆ. ಇಲ್ಲವೆ, ಈ ನೀತಿಹೀನ ಜಗತ್ತಿಗೆ ಆಘಾತವನ್ನುಂಟು ಮಾಡುವ ಸಲುವಾಗಿಯಾದರೂ ಒಂದು ಹೆಣ್ಣು ಮದುವೆಯಾಗಲು ಒಪ್ಪದೆ, ಮಗುವನ್ನು ಹಡೆದು, ತನ್ನ ಬದುಕಿನ ಪುನಶ್ಚೈತನ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಗಾಂಭೀರ್ಯ ಹಾಗೂ ಅಸಾಧಾರಣ ವೈಶಿಷ್ಟ್ಯಗಳಿಂದ ಬದುಕಬೇಕು. ಆ ಬಗೆಯ ಹೆಂಗಸು ತನ್ನ ದೃಢಸಂಕಲ್ಪ ಶಕ್ತಿಯ ಒತ್ತಾಯದಿಂದಲೇ ಯವತ್ತೋ ಒಂದು ದಿನ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಜೀವನದಲ್ಲಿನ ಉನ್ನತ ಮಟ್ಟದ ಮಹಿಳೆ, ಸಚಿವೆ, ಲೇಖಕಿ ಅಥವಾ ವಿಜ್ಞಾನಿಯಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಾಗ- ನಮ್ಮ ಈ ಒಳ್ಳು ‘ನೈತಿಕ’ ಪದ್ಧತಿಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಗಾಳಿಗೆ ತೂರುವ ಕೆಲಸ ಪೂರ್ಣಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಈ ಹೆಣ್ಣನ್ನು ನಾನು ಹೊಸಮಹಿಳೆಯೆಂದು ಕರೆಯುತ್ತೇನೆ. ಆಕೆಗಾಗಿ ಆಂದೋಲನ ನಡೆಸುವ ಆತುರದಲ್ಲಿ ನಾನಿದ್ದೇನೆ. ನಮ್ಮ ಕೆಲವು ಸಮರ್ಥ ಸಮಾಜವಾದಿ ಮಹಿಳೆಯರಾದರೂ ಈ ಜಾಡು ಹಿಡಿಯಬಲ್ಲರೆ?

Advertisements