ಆದ್ಯತೆ ಅನ್ನುವ ಪದವೇ ಪ್ರತಿಭಟನೆಗೆ ಒಳಗಾಗಬೇಕು!

ಬಹಳ ದಿನಗಳಿಂದ ಬಹಳ ಜನ ಕಿಷನ್ ಪಟ್ನಾಯಕರ ‘ಹೆಣ್ಣಿಗೇನು ಬೇಕು: ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವೋ? ಸಮಾನತೆಯೋ?’ ಲೇಖನ ಓದಿದ್ದೀರಾ ಕೇಳ್ತಿದ್ದರು. ಇಲ್ಲ, ಇಲ್ಲವೆನ್ನುತ್ತಲೇ ಇದ್ದಾಗೆ ಗೆಳೆಯರೊಬ್ಬರು ತಾವೇ ಅದರ ಪ್ರತಿಯನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿಯೂ ಕೊಟ್ಟರು. ಅದರಲ್ಲೇನಿದೆ ಎಂದು ನೋಡಿದಾಗ….

(ಕಿಷನ್ ಪಟ್ನಾಯಕರ ಈ ಲೇಖನವು ಬಹಳ ಹಿಂದೆ ಆಂಗ್ಲ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ, ಮ್ಯಾನ್ ಕೈಂಡ್ ಪತ್ರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಗೊಂಡಿದ್ದಾಗಿದೆ.  ಕನ್ನಡಾನುವಾದವನ್ನು ‘ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ನಿರ್ಭೀತಿ’ಯಿಂದ ಎತ್ತಿಕೊಂಡುದಾಗಿದೆ.)

ಹೆಣ್ಣಿಗೇನು ಬೇಕು: ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವೋ? ಸಮಾನತೆಯೋ?

ಹೆಣ್ಣಿನ ನಿಜವಾದ ಸಮಸ್ಯೆಯು ಆಕೆಯ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ಸಮಸ್ಯೆಯೇ ಆಗಿದೆ. ಸಾದೃಶ್ಯ (ಆಕೆ ಇದನ್ನೇ ಸಮಾನತೆ ಅನ್ನುತ್ತಾಳೆ)ದ ಬಗೆಗಿನ ಅವಳ ಗೀಳು ನಗೆಗೀಡಾಗಿದೆ. ಹೆಣ್ಣಿನ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಅಂದರೆ ಮೂಲತಃ ಅವಳ ಲೈಂಗಿಕ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ.

ಸ್ತ್ರೀಯರ ರಾಜಕೀಯ, ಸಾಮಾಜಿಕ ಮತ್ತು ಮಾನಸಿಕ ಅಸಮಾನತೆಯ ವಿರುದ್ಧದ ಕೆಲವರ ಉತ್ಕಟೇಚ್ಛೆ ನಿಜಕ್ಕೂ ಸ್ತುತ್ಯರ್ಹ. ಆದರೆ, ಅವರ ಈ ಆತಂಕವು ಹೆಣ್ಣಿನ ಗುಲಾಮಗಿರಿಯ ಮೂಲಸ್ಥಾನಕ್ಕೇ ಮತ್ತೆ ಮೊರೆಯಿಡುವಂತಾಗಿದೆ. ಹೆಂಗಸರ ಮೇಲಿನ ತಮ್ಮ ಹಿಡಿತ ಸಡಿಲಗೊಳ್ಲದಂತೆ ಗಂದಸರು ಹುಟ್ಟುಹಕಿರುವ ಸಾಮಾಜಿಕ ಮೌಲ್ಯಗಳನ್ನೇ ಹೆಣ್ಣು ಎತ್ತಿಹಿಡಿಯುವುದದಲ್ಲಿ- ಸ್ತ್ರೀಸಮಾನತೆಯ ಆಕ್ರಂದನದ ಜೊತೆಯಲ್ಲೇ ಸುಳಿದಾಡುವ ವ್ಯಂಗ್ಯಕ್ಕೆ ಇಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ಒತ್ತು ಬೀಳುತ್ತದೆ.

ಹೆಂಗಸರಿಗೆ ನೀಡಲಾಗುವ ವಿಶೇಷಾದ್ಯತೆಯ ನಡಾವಳಿಯ ಪ್ರಶ್ನೆಯಲ್ಲಿನ ಪ್ರಾಸಂಗಿಕ ಆಕ್ಷೇಪವೊಂದರ ಬಳಿಕ ನಾನು ಮುಖ್ಯ ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಹಿಂದಿರುಗುತ್ತೇನೆ. ‘ಆದ್ಯತೆ’ ಅನ್ನುವ ಪದವೇ ಪ್ರತಿಭಟನೆಗೆ ಒಳಗಾಗಬೇಕು.
ಅದರಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪಮಟ್ಟಿಗೆ ಕನಿಕರ ಭಾವ ತುಂಬಿರುತ್ತದೆ. ಕನಿಕರವು ಅತ್ಯಾಚಾರದಷ್ಟೇ ಹೇಸಿಗೆ ಹುಟ್ಟಿಸುವಂಥದ್ದು. ಅತ್ಯಾಚಾರದಿಂದ ನೀವು ಇನ್ನೊಬ್ಬರ ಸ್ವಂತದ ಘನತೆಯನ್ನು ನಾಶ ಮಾಡುತ್ತೀರಿ. ಕನಿಕರದಿಂದ ನೀವು ಮತ್ತೊಬ್ಬರ ಆತ್ಮಗೌರವವನ್ನು ನಾಶ ಮಾದುತ್ತೀರಿ. ಒಂದು ವೇಳೆ ಅದು ಆತ ಅಥವಾ ಆಕೆಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದಾಗ ಆತ್ಮಗೌರವವು ಸ್ವಂತದ ಘನತೆಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಬೆಲೆಯುಳ್ಳದ್ದು. ಆದ್ದರಿಂದ ಕನಿಕರವು ಅತ್ಯಾಚಾರಕ್ಕಿಂತ ಹೀನಾಯವಾದದ್ದು ಮತ್ತು ಪ್ರತಿ ಮಹಿಳೆಯೂ ಕನಿಕರದೊಂದಿಗೆ ಸೆಣೆಸಬೇಕು. ಅದು ಸಾಮಾಜಿಕವಾಗಿ ರೂಪುಗೊಂಡಿರುವ ಧಾರ್ಮಿಕ ಸಂಘಸಂಸ್ಥೆಗಳ ರೂಪದಲ್ಲಿರಲಿ, ಇಲ್ಲಾ ವೈಯಕ್ತಿಕವಾಗಿ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಗೊಂಡ  ಉದಾರ ಮನಸ್ಕರ ಭಾವನೆಯಾಗಿರಲಿ, ಪುರುಷರವತಿಯಿಂದ ಬರುವ ಸಜ್ಜನಿಕೆಯ ಹಾರೈಕೆಗಳು, ಸಮಾಜದ (ಅಂದರೆ ಗಂಡಸಿನ) ಕ್ರೌರ್ಯದಿಂಡ ಹೆಂಗಸರನ್ನು ಪಾರುಗೊಳಿಸುವ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪಮಟ್ಟಿಗೆ ಏಳಿಗೆಯನ್ನು ಸಾಧಿಸಬಲ್ಲವು. ಇಂಡಿಯಾದಂಥ ದೇಶಗಳಲ್ಲಿನ ಸ್ತ್ರೀಯರ ಅಭದ್ರತೆಯ ಸಮಸ್ಯೆಗೆ ಇರುವ ಏಕೈಕ ಪರಿಹಾರವೆಂದರೆ- ಎಂದೂ ಹತ್ತಿಕ್ಕಲಾಗದ ಆತ್ಮಗೌರವದ ವಿವೇಕವನ್ನು ಅವರಲ್ಲಿ ಅರಳಿಸುವುದೇ ಆಗಿದೆ. ಅತ್ಯಾಚರಕ್ಕೆ ಒಳಗಾದ ಮಹಿಳೆಗೆ ನನ್ನ ಹಿತವಚನ ಇಷ್ಟೆ: “ಹತಾಶಲಾಗಬೇಡ! ನಿನ್ನ ಘನತೆಯ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ನಡೆದಾಗ ಕೂಡ ಆತ್ಮಗೌರವವನ್ನು ಕಾಯ್ದಿಟ್ಟುಕೋ”. ಎಲ್ಲ ಧರ್ಮಿಕ ಸಂಘಸಂಸ್ಥೆಗಳು ಸ್ತ್ರೀಸಂಕುಲವನ್ನು ವಿಮೋಚನೆಗೊಳಿಸುತ್ತವೆನ್ನುವುದು ಬೂಟಾಟಿಕೆ. ಅವು ಏನನ್ನೂ ಸಾಧಿಸಲಾರವು. ಆದರೆ, ಅವು ಕೀಳರಿಮೆಯ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಇಮ್ಮಡಿಗೊಳಿಸುತ್ತವೆ. ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಹಾಗೂ ವೈಯಕ್ತಿಕ ವಕ್ರತೆಯನ್ನು ನಾಲ್ಮಡಿಗೊಳಿಸುತ್ತವೆ. ಹೆಣ್ಣಿನ ಜೊತೆ ಇರಬೇಕಾದ ರಕ್ಷಣಾಸ್ತ್ರ ಯಾವುದೆಂದರೆ, ಉಗುರುಗಳೋ ಹಲ್ಲುಗಳೋ ಅಲ್ಲ, ಪಿಸ್ತೂಲು ಕೂಡ ಅಲ್ಲ, ಆಕೆಯ ಬಳಿ ಇರಬೇಕಾದ್ದು ಅತ್ಯಂತ ತೀಕ್ಷ್ಣವಾದ ಆತ್ಮಗೌರವದ ಪ್ರಜ್ಞೆ. ಮಿಕ್ಕಿದ್ದೆಲ್ಲ ಅವಳಿಗೆ ತಂತಾನೇ ಸ್ಪಷ್ಟಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಹೆಣ್ಣು ತನ್ನ ಹಕ್ಕುಗಳಿಗಾಗಿ ಹೋರಾಡಬೇಕು; ಅವಳ ಆಶ್ರಯದಾತರು ಆಕೆಯನ್ನು ಹೇಳಿದಂತೆ ಕೇಳುವ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ನೂಕಿದ್ದಾರೆ.

ಆದರೆ ಈ ಸಮಾನತೆಯ ಗೀಳು, ನಿಜವಾದ ವ್ಯತ್ಯಾಸಗಳನ್ನು ಅರಿಯುವ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ನಮ್ಮನ್ನು ಕುರುಡುಗೊಳಿಸಕೂಡದು. ‘ಶಾರೀರಿಕ ಮತ್ತು ಭೌತಿಕ ವ್ಯತ್ಯಾಸಗಳಿದ್ದೂ ಕೂಡ’ ಹೆಣ್ಣು ಗಂಡಿಗೆ ಸಾಮರ್ಥ್ಯಕ್ಕೆ ಅಳವಡಬಹುದಾದ್ದನ್ನೆಲ್ಲಾ ತಾನೂ ಮಾಡಬಲ್ಲಳು- ಎನ್ನುವುದು ಪ್ರಶ್ನಾರ್ಹವಾಗುತ್ತದೆ. ಶಾರೀರಿಕ ಮತ್ತು ಭೌತಿಕವಾದ ವ್ಯತ್ಯಾಸಗಳಿಂದಾಗಿ ಹೆಣ್ಣು ಹೆಣ್ಣೇ ಆಗಿದ್ದಾಳೆ. ಇವುಗಳಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಆಕೆ ಗಂಡೇ ಆಗಿರುತ್ತಿದ್ದಳು. ಮತ್ತು ಸಮಾನತೆಯ ಸಮಯೆಯು ತಂತಾನೇ ಪರಿಹಾರವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಶಾರೀರಿಕ ಮತ್ತು ಭೌತಿಕ ವ್ಯತ್ಯಾಸಗಳನ್ನು ಒಮ್ಮೆ ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡಲ್ಲಿ- ಈ ನಡುವೆ ಮಾನಸಿಕ ವ್ಯತ್ಯಾಸವು ಕೂಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಮತ್ತು ಸ್ವಾಭಾವಿಕ ವ್ಯತ್ಯಾಸಗಳು ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ಹೆಣ್ಣು ಗಂಡಿಗಿಂತ ಬೇರೆಯೇ ಆಗಿದ್ದಾಳೆ. ವ್ಯತ್ಯಾಸಾತ್ಮಕ ನಡವಳಿಕೆಯು ಕೂಡ ಆಗ ತಾರ್ಕಿಕ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿತ್ತದೆ. ಹೆಣ್ಣಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಈ ವ್ಯತ್ಯಾಸಾತ್ಮಕ ನಡವಳಿಕೆಯು ಕೂಡ ಆಗ ತಾರ್ಕಿಕ ಪರಿಣಾಮವಾಗುತ್ತದೆ. ಹೆಣ್ಣಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ಈ ವ್ಯತ್ಯಾಸಾತ್ಮಕ ಭಾವವು ಯಾವ ಬಗೆಯಲ್ಲಿ ರಾಜಕೀಯ ಮತ್ತು ಕಾನೂನು ಸಂಹಿತೆಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಫಲನಗೊಂಡಿದೆ ಎಂಬುದು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಬೇರೆಯಾದ ಪ್ರಶ್ನೆಯಾಗಿದೆ; ಆದರೆ ಮೂಲಭೂತ ಸಂಗತಿ ಮಾತ್ರ ತಳ್ಳಿ ಹಾಕುವಂಥದಲ್ಲ.

ಹೆಣ್ಣು ಗಂಡಿಗಿಂತ ಬೇರೆಯಾಗಿದ್ದಾಳೆಂದು ನಾವು ಹೇಳಿದಾಗ- ಹೆಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ ಕೀಳರಿಮೆಯ ಪ್ರಜ್ಞೆ ಮತ್ತು ಗಂಡಿನಲ್ಲಿ ಮೇಲರಿಮೆಯ ಪ್ರಜ್ಞೆ ವೃದ್ಧಿಗೊಂಡು, ವ್ಯತ್ಯಾಸವು ಗಂಡಿಗೆ ಅನುಕೂಲಕರವಾಗಿ ಹಾಗೂ ಹೆಣ್ಣಿಗೆ ಹಾನಿಕರವಾಗಿಯೂ ಪರಿಣಮಿಸಬಹುದು. ಗಂಡಿಗಿಂತ ತಾನು ಭಿನ್ನವಾಗಿರುವ ಬಗ್ಗೆ ಹೆಣ್ಣು ಏಕೆ ತಾನೆ ಗೊಣಗುಟ್ಟಬೇಕೆಂದು ನಾನು ಕೆಲವು ಸಲ ಸಿಟ್ಟಾಗಿ ಚಕಿತಗೊಂಡಿದ್ದೇನೆ! ಮಹಿಳೆಯು ನಿಜಕ್ಕೂ ತನ್ನ ಪುರುಷ ಜೋಡಿಗಿಂತಲೂ ಉತ್ತಮ ಜೀವಿಯೆಂಬುದನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪಕಾಲಾನಂತರ ಮಾನವ ಚರಿತ್ರೆಯು ಸದ್ಯದಲ್ಲಿಯೆ ರುಜುವಾತುಪಡಿಸುತ್ತದೆ. ಯಾವ ಉತ್ಪ್ರೇಕ್ಷೆಯೂ ಇಲ್ಲದೆ ಹೇಳಬೇಕೆಂದರೆ, ತತ್ತ್ವಜ್ಞಾನಿ ಅಥವಾ ಕಲಾವಿದ ಹೀಗೆ ಕೆಲವು ವಿಷಯಗಳಲ್ಲಿ ಹೊರತಾಗಿ ಉಳಿದೆಲ್ಲ ಕಡೆಗಳಲ್ಲೂ ಗಂಡು ಹೆಣ್ಣಿಗಿಂತ ಕೆಳಮಟ್ಟದ ಜೀವಿಯಾಗಿದ್ದಾನೆಂದು ನಾನು ಈಗಾಗಲೇ ನಂಬಿದ್ದೇನೆ. ಮಿಲಿಟರಿ ಕಮ್ಯಾಂಡರ್ ಅಥವಾ ದಬ್ಬಾಳಿಕೆ ಅಧಿಕಾರಿಗಳಾಗಲು ಹೆಂಗಸರು ಹಾತೊರೆಯಬೇಕೇ? ಸಮಾಜದ ಈ ಕೀಳುಕಸುಬುಗಳಿಗೆ ಹೊಂದುವ ವಿಶೇಷ ಯೋಗ್ಯತೆಯನ್ನು ಅವರೇ ಪಡೆದಿರುವವರಾದರೆ ಇವುಗಳನ್ನು ಗಂಡುಕುಲಕ್ಕೇ ಯಾಕೆ ಬಿಟ್ಟುಕೊಡಬಾರದು? ಹೆಣ್ಣು ಔನ್ನತ್ಯದ ಗೆರೆಯನ್ನು ತಲುಪಿರುವ ತನ್ನ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ, ಇನ್ನೂ ಚಿಂತನಶೀಲ ತತ್ತ್ವಶಾಸ್ತ್ರ ಮತ್ತು ನಾಟಕದ ರಚನೆಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ತನ್ನ ಯೋಗ್ಯತೆಯನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿಲ್ಲ. ಈ ಸ್ಥಿತಿಯು ಅವಕಾಶದ ಕೊರತೆಯಿಂದ ಉಂಟಾದುದಲ್ಲ. ಮಹಿಳೆಯರಲ್ಲಿ ಉತ್ತಮ ಸಾಮಾಜಿಕ ಚಿಂತನಶೀಲರು ಮತ್ತು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಕಾದಂಬರಿಕಾರ್ತಿಯರು ಇದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ ಒಬ್ಬರಾದರೂ ಮಹಿಳಾ ತತ್ತ್ವಜ್ಞಾನಿಯನ್ನಾಗಲೀ  ಅಥವಾ ನಾಟಕಕರ್ತೃವನ್ನಾಗಲೀ ವಿಶ್ವದಾಖಲೆಯ ಮಟ್ತದಲ್ಲಿ ನೀವು ಕಾಣಲಾರಿರಿ. ಸಂಪೂರ್ಣ ವಾಸ್ತವಿಕತೆಯನ್ನು ಗ್ರಹಿಸಲಾಗದ ಹೆಣ್ಣಿನ ಮಾನಸಿಕ ಅಶಕ್ತತೆಯಿಂದಾಗಿ ಬಹುಶಃ ಈ ಸ್ಥಿತಿ ಉಂಟಾಗಿರಬಹುದು. ಆಕೆ ತನ್ನ ಚಿಂತನೆಯಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ಸ್ವಂತದ್ದನ್ನು ಪರಿಭಾವಿಸುತ್ತಾಳೆ. ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿಯೂ ಹೆಣ್ಣು ಗಂಡಿನೊಡನೆ ಅಸಂಗತವಾಗಿ ಸಮಾನತೆಯ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾಳೆ. ಆಕೆಯು ತಾನು ತತ್ತ್ವಜ್ಞಾನಿ ಅಥವಾ ನಾಟಕಕರ್ತೃ ಆಗಬೇಕಾದ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಆಕೆ ಕೇವಲ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಾಪಾರಿ, ಒಬ್ಬ ದರ್ಪದ ಅಧಿಕಾರಿ, ಅಥವಾ ಒಬ್ಬ ಮಿಲಿಟರಿ ಆಫಿಸರ್ ಮಾತ್ರ ಆಗಲು ಬಯಸುತ್ತಾಳೆ! ಯಾವುದೇ ಮಹಿಳೆ ಅದನ್ನು ಅಲ್ಲಗಳೆಯಬಲ್ಲಳೆ? ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಬೆಳೆಸುವ, ಶಾಲೆಯನ್ನು ನಡೆಸುವ ಅಥವಾ ಪ್ರನಾಳ ಪರೀಕ್ಷೆಯಂಥ ಕೆಲಸಗಳಿಗಿಂತಲೂ ಉತ್ತಮವಾದುದನ್ನು ಮಾಡಬಲ್ಲ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವಿಲ್ಲದ ಆತ ಅಥವಾ ಆಕೆಯ ಹೊರತಾಗಿ, ಬುದ್ಧಿ ನೆಟ್ಟಗಿರುವ ಮತ್ತಾವ ಮಾನವಜೀವಿಯೂ ಈ ಬಗೆಯ ಕೆಲಸಕಾರ್ಯಗಳಿಗೆ ಆಸೆಪಡುವುದಿಲ್ಲ. ಹೆಣ್ಣು-ಗಂಡಿನ ನಡುವಣ ಮೂಲಭೂತ ವ್ಯತ್ಯಾಸಗಳನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸುವಮಟ್ಟಿನ ಈ ಅಸಂಗತ ನಿಲುವನ್ನು ಹೆಣ್ಣಿನ ಕೇವಲ ಕೀಳರಿಮೆಯ ಪ್ರಜ್ಞೆಯು ಮಾತ್ರ ಹುಟ್ಟುಹಾಕಿದೆ.
(ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತದೆ….)

Advertisements